تهیه و تنظیم: ابوالقاسم خالقی زاده
تاریخ تنظیم: 15 مهر 1399
جدول زیر برای تفکیک بهتر سسکهای زیرگونه سسک چیف چاف سیبری، سسک چیف چاف اسکاندیناوی، سسک چیف چاف ترکمنی، سسک چیف چاف قفقازی، سسک کوهی قفقازی و سسک کوهی هیمالیایی تهیه شده است.
| نام فارسی | سسک چیف چاف اسکاندیناوی | سسک چیف چاف سیبری | سسک چیف چاف ترکمنی (منزبیری) | سسک چیف چاف قفقازی | سسک کوهی قفقازی | سسک کوهی هیمالیایی |
| نام علمی | Phylloscopus collybita abietinus | Phylloscopus collybita tristis | Phylloscopus collybita menzbieri (=fulvescens) | Phylloscopus collybita caucasicus | Phylloscopus sindianus lorenziii | Phylloscopus sindianus sindianus |
| نام انگلیسی | Scandinavian Chiffchaff | Siberian Chiffchaff | Turkmen (Menzbier’s) Chiffchaff | Caucasian Chiffchaff | Caucasian Mountain (Lorenz’s) Chiffchaff | Himalayan Mountain Chiffchaff |
| شباهت زیرگونه ها | زیرگونه نمادین collybita ولی روشنتر و خاکستریتر از آن | شبیه زیرگونه قهوهای fulvescens | شبیه زیرگونه tristis tristis | شبیه زیرگونه های abietinus, fulvescens | شبیه زیرگونه های abietinus, fulvescens | |
| رنگ عمومی بدن | روشنتر، با زردی کمتر | بدون رنگ زرد | بدون رنگ زرد و سبز مشخص یا مایل به سبز | |||
| نوک | نوک تقریبا سیاه | نیمه عقبی نیمنوک پایین زردرنگ | ||||
| سر و گونه | گوشپرها با تهمایه زنگ زدگی | تارک با رگه قهوهای | ناحیه جلوی چشم تیره، گوشپرها نخودی- نشانه هایی از چانه سفید- پلک پایینی سفید | |||
| نوار ابرویی | ابروی لاغر اغلب مشخص {در پیشانی با پلی به هم میپیوندد}، سفید چرکی تا نخودی، به ندرت رگه زرد | ابروی مشخصتر به ویژه در بالا و جلوی چشمها | نوار ابرویی سفید و پهن- در پیشانی با پلی به هم میپیوندد- پشت چشمها نخودی | |||
| روتنه | بالاتنه قهوه ای خاکستری- خاکستری تیره تر در بالاتنه، بدون یا به میزان ناچیزی از ته مایه مایل به سبز- رگه سبز زیتونی روی دمگاه | بالاتنه با رگه قهوهای- بالاتنه خیلی خاکستری تر از زیرگونه tristis، رنگدانه زیتونی در قسمت پایین پشت (کمر)، دمگاه و پوشپرهای روی دم به رنگ زرد مایل به سبز کاهش پیدا کرده است. | بالاتنه سبز تیرهتر | بخشهای روتنه قهوهای زمینی- خاکستری تیره تر و نسبت به tristis و سندی کمتر سرد | شبیه به زیرگونه tristis اما با رنگ خاکستری سردتر، فقدان ته مایه رنگ مایل به سبز زیرگونه fulvescens | |
| بالها | میانگین طول بال بیشتر، 61-67 میلیمتر در نرها | رگه سبز زیتونی روی پوشپرهای بال، پرهای شانه ای scapulars و لبه پرهای پروازی | انتهای بال کوتاهتر | بالها به نسبت کوتاهتر- پرهای پروازی ممکن است لبه سبز داشته باشند- رگه کمرنگی روی پرهای شانهای Scapulars | نوک بالها گردتر | |
| زیربالها و زیربغل | خم بال و زیر بال ممکن است دارای رنگ زرد باشد | پرهای زیربغل و زیربال زرد کمرنگ | زیربغل روشنتر از دو زیرگونه tristis و قهوهای | |||
| زیرتنه | پوشپرهای زیردم سفیدتر | زیرتنه به طور کلی سفید چرکی- زیرتنه یک جورایی تیرهتر، بیشتر نخودی و کمتر سفید | زیرتنه روشنتر از زیرگونه tristis، مایل به سفید یا به رنگ نخودی | شکم سفید تمیز | سفید چرکی- قهوهای خاکستری گرم، تمایز (کنتراست) قویتر بین سینه و شکم | در زیرتنه روشنتر |
| پهلوها | میزان زرد و نخودی کمتر روی سینه | کمی نخودی کنارههای سینه و نیز پهلوها | کنارههای سینه با رگه قهوهای | سینه و پهلوها تیرهتر از tristis و sindianus و بیشتری نخودی گندمی- کنارههای سینه و نیز پهلوها با رگه زنگزدگی | روی پهلوها روشنتر | |
| دم | پوشپرهای زیردم سفیدتر | لبه پرهای دم با رگه سبز | پوشپرهای زیردم سفید چرکی | پوشپرهای زیردم سفید تمیز | دم بلند و مربعی پهن | |
| پاها و انگشتان | پاها تقریبا سیاه | پاها مایل به سیاه | پاها و انگشتان کامل سیاه رنگ هستند. |
منابع
Porter, R. & Aspinall, S. (2010). Birds of the Middle East. Christopher Helm, London.
Vaurie, C. (1959). The Birds of the Palearctic Fauna- Passeriformes. H.F. & G. Whitherby, London, 762 pp.
—–
دیدگاهتان را بنویسید