پرنده‌شناسی ایران

نوشتۀ ابوالقاسم خالقی‌زاده

زمان تهیه: 11 مهر 1403

همان‌طور که می‌دانیم بیشتر پرندگان در زمان نشستن، بال‌هایشان در پشت‌شان روی‌هم می‌گذارند، اما چندین گروه و چندین گونه از پرندگان ایران در حالت نشسته، بال‌های خود را کمی آویزان در کنار بدن و پایین‌تر از سطح دمگاه نگه می‌دارند. این پرندگان عبارتند از:

یلوه‌های کوچک، نوک‌سبز و خالدار (دارای بال‌های آویزان که از دم افراشتۀ هم می‌گذرد.)

ماکیان: کبک، دراج، تیهو، جیرفتی، قرقاول

طاووسک

درناها

الیکایی

زیرآبروک

سسک جنبان

کوکوی معمولی (بیشتر)

دم‌چتری (بیشتر)

بلبل‌ها (بیشتر)

گلوآبی (بیشتر)

سینه‌سرخ ایرانی (بیشتر)

مگس‌گیرها (گاهی)

توکاها (گاهی)

توکای بزرگ (گاهی)

توکای پشت‌بلوطی (گاهی)

سینه‌سرخ اروپایی (گاهی)

سسک تاج طلایی (گاهی)

سسک نیزار بزرگ (گاهی)

*****